1 Liceum Ogólnokształcące i Publiczne Gimnazjum nr 12

W roku szkolnym 1969/70 uroczyście i z ogromnym żalem pożegnano dyrektora Wacława Głouszka, który przeszedł na emeryturę, a jego miejsce zajął Janusz Gąsiorowski, historyk, wieloletni dyrektor Liceum Zaocznego. Wytrawny pedagog funkcję swoją od początku traktował raczej jako misję niż działalność ściśle zawodową. Należał do rzadkiego gatunku dyrektorów, którzy swoje ambicje całkowicie i bez reszty identyfikują ze społeczną rolą szkoły. Jej działalność starał się - z powodzeniem zresztą - modyfikować na poziomie ówczesnych polskich możliwości. Już w roku 1970/71 nawiązuje do międzywojennych tradycji i organizuje kierunek matematyczno-fizyczny, w następnym roku szkolnym biologiczno-chemiczny, a w roku 1974/75 także humanistyczny. Obok klas - by tak rzec - uprofilowanych istnieją również oddziały o tzw. kierunku ogólnym czyli podstawowym. W roku szkolnym 1976/77 na 21 oddziałów aż 16 miało charakter specjalistyczny.

Kiedy w 1980 roku nauczyciele Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 1 uczestniczyli w tzw. konferencji sierpniowej, akuratnie w KWK Thorez rozpoczął się strajk. I wówczas zespół nauczycielski postanowił wystosować do górników z Białego Kamienia list z wyrazami poparcia i solidarności. Rolę posłańców tego szczególnego adresu wzięli na siebie Ewa Pobiedzińska i Krzysztof Prędki.

W nocy z 13 na 14 grudnia małżeństwo Marta i Janusz Gąsiorowscy zostali aresztowani i przewiezieni do gmachu służby bezpieczeństwa. Profesorka Marta Gąsiorowska została internowana i przewieziona do Gołdapi, gdzie przebywała 7 miesięcy. Po ogłoszeniu tzw. amnestii jako ostatnia wraz z Anną Walentynowicz opuściła miejsce odosobnienia. Kiedy zgłosiła się do pracy w I Liceum, okazało się, że nie ma dla niej miejsca w szkole, w której pracował jej ojciec, profesor Stanisław Rossowski, w której złożyła egzamin dojrzałości i w której - po ukończeniu studiów - pracowała jako polonistka. Została przeniesiona do Szkoły Podstawowej nr 19 na Poniatowie.

Szykany wobec I Liceum zdecydowanie się nasilały. Zwłaszcza że solidarna postawa nauczycieli spotkała się ze zdecydowanym poparciem uczniów, a także ogromnej większości rodziców. Nauczyciele byli inwigilowani, przesłuchiwani i straszeni przez funkcjonariuszy służby bezpieczeństwa. I pozbawiani pracy. Nauczyciele Zofia Przybylska, Hanna Rytko i Stefania Wilusz zostały wysłane na przymusową emeryturę. Halina Pankanin, Janusz Mulawa, Roman Kuliniak i Krzysztof Prędki zostali zwolnieni bez prawa podjęcia pracy nauczycielskiej na terenie województwa wałbrzyskiego. Musieli się imać różnych, często przygodnych zajęć i to nierzadko - jak w przypadku Janusza Mulawy i Krzysztofa Prędkiego - poza terenem województwa wałbrzyskiego.