Kiedy w 1980 roku nauczyciele Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 1 uczestniczyli w tzw. konferencji sierpniowej, akuratnie w KWK Thorez rozpoczął się strajk. I wówczas zespół nauczycielski postanowił wystosować do górników z Białego Kamienia list z wyrazami poparcia i solidarności. Rolę posłańców tego szczególnego adresu wzięli na siebie Ewa Pobiedzińska i Krzysztof Prędki.
We wrześniu dotarła do Wałbrzycha wiadomość, iż strajkują gdańscy nauczyciele. W misji specjalnej do Gdańska udał się Janusz Mulawa. Okazało się, że strajkujący domagają się większych kompetencji dla rad pedagogicznych oraz zapisania prawdziwą historią narodu polskiego tzw. białych plam. Postulaty te stały się fundamentem programu tych wałbrzyskich nauczycieli, którzy opowiedzieli się po stronie gdańskich stoczniowców i stworzyli lokalną Solidarność nauczycielską.
I Liceum stało się głównym ośrodkiem tego ruchu. Tu nie tylko powstała nauczycielska Solidarność, ale też mieściło się jej biuro, zanim zostało przeniesione do Klubu Nauczyciela przy ulicy Słowackiego. W auli szkoły odbywały się zebrania, toczyły się burzliwe dyskusje, kształtowały się struktury nowego związku. Prezesem Zarządu Wojewódzkiego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Pracowników Oświaty i Wychowania Solidarność został matematyk I Liceum, Janusz Mulawa. Marta Gąsiorowska, polonistka, weszła w skład Zarządu Regionu we Wrocławiu z oddelegowaniem do Zarządu Wojewódzkiego w Wałbrzychu. Wybitnymi działaczami związku zostali również Halina Pankanin, nauczycielka matematyki, Hanna Rytko, nauczycielka wychowania fizycznego oraz fizyk Krzysztof Prędki. Ta wyjątkowa aktywność zespołu pedagogicznego była o tyle zrozumiała, że wszyscy nauczyciele, na czele z dyrektorem Januszem Gąsiorowskim i jego zastępcą, profesorem Konradem Derwichem, zgłosili akces do nowego związku.
W szkole powiały ożywcze prądy. Brzmi to banalnie, ale oddaje istotę sprawy. Mimo sporów, dyskusji, zawirowań politycznych starano się pogłębiać proces dydaktyczny, zapisywać prawdą historyczną tzw. białe plamy, budować dumę narodową młodych Polaków. Wszyscy, preceptorzy i wychowankowie, poczuli się po raz pierwszy gospodarzami we własnym kraju. Działali i pracowali jak w natchnieniu.
Wzorem nauczycieli uaktywnili się również uczniowie, którzy za aprobatą swoich wychowawców usiłowali - z powodzeniem zresztą - stworzyć autentyczny samorząd uczniowski. Szczególną aktywność na tym polu demonstrowali Piotr Jonek, Wojciech Blumicz i Paweł Romaszkan. Wyłoniony w ten sposób samorząd stał się autentycznym partnerem zespołu nauczycielskiego w pobudzaniu uczniowskiej aktywności. Uczeń klasy IV licealnej Artur Styrna w roku 1981 na Stadionie Nowe Miasto przed mszą polową koncelebrowaną z okazji 3 Maja witał pięknym przemówieniem kardynała Józefa Glempa.
Ale równocześnie władze już wtedy usiłowały utrudnić szkole działalność. Zespół pracował w warunkach drobnych szykan i dokuczliwego napięcia. I tak było aż do ogłoszenia stanu wojennego.
| < Poprzednia | Następna > |
|---|
